تبليغاتX
اعتراض به تخلفات آشکار در انتخابات SAMPAD 2 SAMPAD
دودرکردن درس
این شعر تقدیم به دودره بازان:

اما بد نیست بدانید که مسعود نام کوچک آقای واعظی ناظم مدرسه است و اما منظور از چشم زهر فرزام و ملک  کارنامه ی انضباطی است که مسعود هفته گذشته به آنان داد(14.75و15) آنم به خاطر دو در فراوان و اما گلکار(گلکاری)وزارع(زارعی)دو نفر از بچه های کلاسن که تا روز آخر میان مدرسه....

امیدوارم لذت ببرید: 

هفته ی آخر سالست و بسی دلشادم

                                                         به گمانم به هوای دو درش خوشحالم

ترس دارم ز دودر کردن این محفل و انس

                                                          چون  به  مسعود  و  دلش  شکاکم

چشم زهری بگرفتست ز فرزام و ملک

                                                          که   هنوزم   مزه اش  در  کامم

ترس  دارم  که  DOINGING  این  کار

                                                       وای مسعود دخالت کند اندر کارم

دودر  درس  بسی  شیرین  است 

                                                        من  در   این   امر   خود   فرهادم

در  تمام  گذر عمر  ندیدم  هرگز 

                                                       که  پی   چین   دودری    ترسانم

بیم دارم ز عملکرد گُلی و زارع

                                                       چون دو سال است ز رفتار دو تن آگاهم

این خطاب است به گلکار و دگر

                                                       گر    بیایید   همین     خودکارم

ضمن تبریک YEAR نو به شما همدستان

                                                       بنده امید YEARI خوب براتان دارم

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387ساعت 19:37 توسط Mostafa |
هیچکس تنها نیست !!!؟!!!*

مثل همیشه بی هدف راه می رم و مثل همیشه از خستگیی که همواره تو بی هدف راه رفتن هست خستم . زیادی خسته شدم . باید استراحت کنم .

تو دنیای بی هدفی چه فرقی می کنه وسط خیابون دراز بکشیو استراحت کنی یا رو لبه ی جوب آب یا رو مبلای یه مبل فروشی که چون مغازش جا نداشته اونارو بیرون چیده !؟ اما حداقل واسه هنجارهای مسخره ی موجود هم که شده باید بری و روی صندلی یه پارک ، خیلی  مرتب بشینی ، و به جامعه اثبات کنی که متمدنی !!

 

صندلی آهنی پارک سرده ، من دوست ندارم روش بشینم .اتفاقا یک پشتی داره که می تونم روی اون بشینم و پامو بندازم رو جایی که همه می شینن ! آره اینطوری کمتر سرما رو حس می کنم !

                           

خیابون اصلی از پارک زیاد فاصله نداره . صدای ماشینا و بوق سروصداشون اذیتم می کنه ! اتفاقا من یک mp3 player دارم . تو گوشم می ذارم . ولی وضع بدتر شد ، همه چی با هم مخلوط شده! پس بلندترش می کنم . خوبه ! دیگه صدای هیچ ماشینی نمی آد . اصلا صدای هیچ چیز نمی آد !

 

از نشستن رو صندلی و آهنگ گوش دادن خسته شدم . حوصلم سر رفته . باید خودمو یه جوری مشغول کنم . اتفاقا این پارک  یه تابلو داره که خیلی اتفاقی روش نوشته : "این پارک مجهز به سیستم اینترنت بی سیم است."! اتفاقا من یه لب تاپ هم دارم ! خیلی خوب شد ! حالا مرزها از بین رفت و می تونم وارد «دهکده جهانی» شم ، می تونم با کسی که دوست دارم چت کنم !! عالیه ، دیگه حوصلم سر نمیره !!

 

راستی اتفاقا من توی جیب شلوارم یک موبایل هم دارم ! می تونم تا شب بشینم اینجا و sms بازی کنم ، می تونم تا شب بشینم اینجا و با کسی که دلم می خواد حرف بزنم ! واقعا چه خوب !

 

این درختا چقدر تکون می خورن ! نور خورشید که به خاطر حرکت درختا هی می تابه و دوباره قطع می شه داره اذیتم می کنه ! اتفاقا من یه عینک دارم ، یه عینک uv بالا ! پس عینک می زنم ! آها ، حالا دنیا بهتر شد !

 

خب دیگه . آدم بعد از این همه اتفاقا گفتن تشنه می شه !اتفاقا من یک کوله پشتی دارم . اتفاقا من تو کوله ام یه شیشه آب معدنی دارم ! پس درشو باز می کنم و آب می خورم !

 

و اتفاقا .........

 

وا مضحکا ! من واسه استراحت اومدم تو این پارک ! جالبه ، الان خسته تر از قبلم ! خیلی خسته تر ! خسته از تلاش برای بهتر کردن محیطم توسط ابزار موجود ! خسته ام از مغروق بودن ! مغروق در منجلاب تنهایی که هرچه بیشتر دست وپا می زنم که ازش دربیام بیشتر میرم توش !!

 

کاش می شد ...

به جای پارک تو شهرمون باغ وجود داشت !

آخه من حالم از پارکای شهر به هم می خوره ! من دوست دارم روی زمین خاکی بشینم چون سرد نیست ! من می خوام گوشم آزاد باشه تا هر صدایی که توی باغ هستو بشنوم !

آخه من حالم از دنیای مجازی به هم می خوره . من دنیای حقیقی و آدم های حقیقی رو دوست دارم ! من می خوام اون کسی رو که دوست دارم حقیقتا کنارم باشه تا گرمای وجودشو حس کنم ! دوست دارم وقتی تشنه ام شد از شیشه لعنتی آب معدنی آب نخورم ، دوست دارم تو دستای اون که از آب جوی باغ پر شده آب بخورم ! دوست دارم به نور بازتابیده ی خورشید ازچشمای اون خیره شم !!

 

پ.ن : واقعا چه ارتباطی بین این "اتفاق" های اطرافمون ، "تلاش" های بیهودمون ، "مغروق" بودنمون ، "تنهایی" هامون و "انسان بودن"مون هست !!؟

پ.ن * : وای که این همراه اول چقدر رو اعصابه !!(هم شعارش ، هم دلیور نشدن sms هاش و هم تبلیغای ضایعش (30 سیب سرخ و 40 درخت گلابی و ... ) !!)

پ.ن : خودم کلا از "کاش می شد" به این ورو دوست دارم ، بقیه اش خشت مفت بود !!

+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387ساعت 0:7 توسط Shahab |
روزی خواهم آمد، و در باغچه، خواهم نشست !!

مرد کوری زیر درختی نشسته بود. پادشاه و همراهانش راه شهر را گم کرده بودند. 

پادشاه به نزد مرد آمد و دستی به پای او کشید : آقا، راه پایتخت به کدام سو ست؟

وزیر به دنبال او آمد: مرد، راه پایتخت به کدام سو ست؟

 سپس گماشته ای از راه رسید و یکی زد پس گردن مرد کور: ابله، راه پایتخت به کدام سو ست؟

پس از آن که گروه سلطنتی همه رفتند، مرد زد زیر خنده. و به کسی که کنار دستش نشسته بود گفت: آن اولی باید پادشاه بوده باشد. آن قدر به برتری خودش اطمینان داشت که حتی توانست دست به پای من بزند. اما آن آخری، بیچاره آن قدر حس حقارت داشت که حتما باید یک دستی به رویم دراز می کرد. آن بیچاره باید وضعش خیلی خراب بوده باشد. نیازی به سلطه جویی بر دیگری نیست. سلطه جویی از عقده ی خود کم بینی بر می خیزد، از ترس، از عدم اطمینان به خویشتن.


پ.ن: اینک حکایت ماست...

پ.ن: حیف که هیچکس نمی داند که ارزش دوستی ها بیشتر از غرور ماست..

پ.ن: سربازها را دوست دارم، چون جبراً هم که شده خاکی اند!


پ.ن: امروز تو مدرسمون صدای فیل می یومد !!

+ نوشته شده در پنجشنبه یکم اسفند 1387ساعت 16:12 توسط AlirezA |
SAMPAD 2 SAMPAD
سخنی نرانم تا خوانندگان این تصنیف گویند شرم باد این پیر را !